29-02-04

Brad Mehldau

Gisteravond nog maar eens een verandering van register... Ik heb onlangs de CD "Anything Goes" van the Brad Mehldau Trio gekocht (op basis van een fragment dat ik op de radio gehoord had), en heb die gisteren voor het eerst beluisterd. Meteen tweemaal, en vandaag nog eens. Wat erop wijst dat de muziek me goed meevalt. Ik heb een zwak voor het jazz-pianotrio (piano, bas en drums), sinds ik op (toen nog) Radio 3 een wekenlange reeks van Marc Van den Hoof over Bill Evans, een genie van het genre, gehoord heb. Deze CD bevat een paar verassende nummers, zoals versies van "Still Crazy after all These Years" van Paul Simon, of "I've grown accustomed to Her Face" uit My Fair Lady. Een aanrader.

19:04 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-02-04

Cristina Banco

Op dit moment is er op de radio een prachtig concert met Portugese Fado door Cristina Branco. Zeer sfeervolle muziek, nog maar eens iets om te ontdekken. Dit soort muziek zou je wellicht eerder verwachten op Radio 1, bv. in "De Grote Boodschap" op donderdagavond. Maar nee, dit is wel degelijk Klara. Wie denkt dat er op die zender enkel klassieke muziek aan bod komt, heeft het mis. Jazz is er sinds jaar en dag al goed op vertegenwoordigd, en wereldmuziek komt ook geregeld aan bod. Het loont dus misschien de moeite voor niet-liefhebbers van klassieke muziek om toch maar eens het programmaschema te gaan uitpluizen...

20:58 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-02-04

Driehoeksverhouding

Als ik iets nieuws probeer, heb ik vaak de neiging om er onmiddellijk diep op in te gaan (bv. mijn recente passie voor vulpennen - maar da's voor een andere keer). Zo ook met het bloggen. Deze blog was mijn eerste experiment ter zake. Oorspronkelijk was de bedoeling om gevarieerde onderwerpen aan te snijden, met een belangrijk aandeel voor de belangrijkste hobby in mijn leven, nl. muziek. In de praktijk blijkt dat ik zovele dingen over en rond muziek wil vertellen, dat dit onderwerp de blog volledig gaat overheersen. Ook niet slecht, zo kan ik misschien een meer specifiek publiek bereiken. Dus voorlopig ga ik hier zo door.

Maar ergens had ik ook wel zin om over andere dingen te schrijven, een beetje meer free-wheeling, observaties uit het dagelijkse leven, bedenkingen, ... en waarom niet eens in het Engels, al was het maar omdat het potentiële publiek dan veel groter is (maar de concurrentie om de aandacht van dat publiek eveneens, natuurlijk). Sinds amper een week is het dan zover, mijn tweede blog heet "Ripples" en vind je hier...

Nu is de uitdaging natuurlijk om elke dag niet één maar twee onderwerpen te vinden om over te schrijven!

22:00 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Morse is back... again

Terug van nooit echt weggeweest... Na een paar dagen Kaipa ben ik gisteravond terug overgeschakeld op Testimony van Neal Morse. Dit kan zeer eentonig beginnen lijken, maar deze muziek is werkelijk zo rijk en gevarieerd dat je er niet zo snel op uitgeluisterd geraakt. En dat terwijl ik nog zoveel andere goede CDs liggen heb...

09:01 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-02-04

Rihm op 1

Wie had dat ooit gedacht? Muziek van Wolfgang Rihm op Radio 1? Het blijkt mogelijk in Het Concertgebouw, als illustratie bij een bijdrage over het festival Ars Musica. Zoals in het interview besproken, geen gemakkelijke maar toch toegankelijke muziek, in tegenstelling tot de "laboratoriummuziek" die in de jaren 1950 opgang maakte. Dat is inderdaad een in mijn ogen (oren) positieve tendens in de hedendaagse "klassieke" muziek van de laatste jaren: de componisten schrijven opnieuw steeds meer met het publiek in het achterhoofd, en niet zuiver in naam van de "vernieuwing". Ik denk aan componisten als Rautavaara, Gorecki, McMillan, Silvestrov en zovele anderen.

22:10 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-02-04

In de Club

Zoals enkele dagen geleden aangekondigd, vandaag iets over jazz. Dit hangt samen met het feit dat het dinsdagavondprogramma van Radio 1 het enige van mijn drie vaste avondlijke afspraken met deze zender is, waar ik nog niets over verteld heb.

Dinsdagavond, dat betekent "In de Club", het wekelijkse jazz-programma van Radio 1. In de jazz ben ik veel minder thuis dan in progrock of klassieke muziek, maar toch kan ik best van dit genre genieten. En een uitzending als "In de Club" levert daar een aangename bijdrage aan. Het is een programma van de soort zoals ik ze graag heb, namelijk programma's samengesteld en gepresenteerd door liefhebbers en enthousiastelingen. Geen gladde presentator of disc-jockey die met meer of minder geslaagde bon mots een lijst van liedjes aan elkaar praat, maar mensen die echt houden van de muziek die ze voorstellen, en waar je het enthousiasme bij hoort. Dat vind je soms ook in orgelmagazines, uitzendingen over hafabra-muziek, of bv. de "Classiques de Radio 21" van de onnavolgbare Marc Isaye.

Overigens, als "In de Club" om 23u ten einde loopt, kan je voor een extra poritie jazz overschakelen naar Klara, waar Marc Van den Hoof elke weekdag om 23u een uurtje jazz presenteert. En ook hier, een kenner en liefhebber aan het woord. Voor mij één van de ideale manieren om de dag af te sluiten!

22:50 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-02-04

Muzikaal logboek

Het leek me een leuk idee om vandaag eens bij te houden welke muziek mijn aandacht trok op de radio, en welke keuzes ik zelf maakte. Hier het resultaat.

  • Niels Wilhelm Gade: Symfonie nr. 6 (om 6u in de Nachtegaal van Klara, bij het opstaan)
  • De volledige CD "Keyholder" van Kaipa, een absolute aanrader voor progliefhebbers (meermaals beluisterd op mijn MP3-speler, op weg naar het werk, tijdens de middagpauze en op weg naar huis)
  • "Dirty Life and Times" van de betreurde Warren Zevon (19:55 op Radio 1)
  • Sinds 20u een rechtstreeks Janacek-concert vanuit het PSK op Klara, met "Taras Bulba" en (terwijl ik dit intik) de indrukwekkende Sinfonietta (wat een massieve koperblazers!)

Waarschijnlijk zal ik straks de dag muzikaal afsluiten met opnieuw Kaipa, met de koptelefoon in bed...

21:46 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-02-04

Funiculi Funicula

Ik besef dat dit heel wat rechtgeaarde liefhebbers van progressieve en symfonische rock zwaar zal ontgoochelen, maar vooruit... Zondagavond is bij ons thuis Radio 2-avond. Van 18 tot 20u Funiculi Funicula, met de onvervangbare Marc Brillouet. Eéns per week een paar uurtjes onbeschaamd oergezellig (sommigen zouden wellicht zeggen kneuterig), en vaak verdomd nog niet eens zo'n slechte muziek. Ik geloof in openheid van geest en ben op muzikaal vlak een echte omnivoor (hoewel ik sommige gerechten -denk maar aan Neal Morse- verkies boven andere). Na Funiculi nog de klassieker "Vragen Staat Vrij" en zelfs een stukje Blauwe Maan.

En voor wier zich afvraagt, hoe komt hij erbij? Zondagavond is onze vaste televisie-loze avond (hoewel ik de rest van de week ook bijna nooit kijk). En de goede vrede in het huisgezin is me ook wat waard. Ik zou om acht uur wel liever naar Klara overschakelen voor een gezonde portie jazz in "Come Sunday". Maar om naar jazz te luisteren heb ik ook nog ruimschoots de kans in de loop van de week. Daar vertel ik dan één van de komende dagen wel iets over...

18:52 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-02-04

Muziekmakers

Op zaterdagavond luister ik graag af en toe eens naar Muziekmakers op Radio 2. Een aangename mix van actuele muziek en goede pop- en rockmuziek uit de jaren '70 en '80 (hoewel ik niet alle uitzendingen even goed vind). Vanavond heb ik bv. met plezier Stainsby Girls van Chris Rea teruggehoord. En Pascal Vranckx vind ik ook een pluspunt voor de uitzending: hij presenteert ze met een sympathieke warmte die niet geforceerd of gemaakt overkomt, een euvel waar sommige Radio 2-presentatoren wel eens last van hebben...

Overigens vind ik Radio 2 vooral 's avonds te pruimen. Hun ochtenduitzendingen zijn me iets te hyperkinetisch en geforceerd vrolijk. Als ik zo mijn dag begin, ben ik meteen voor een paar uur geënerveerd. Ik begin graag rustiger met het einde van de Nachtegaal van Klara of "Voor de dag" op Radio 1. Er is een tijd voor alles...

23:05 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Mijn favoriete blog

Er is één blog die ik dagelijks lees, en waar ik veel plezier aan beleef. Ik kan hem van harte aanbevelen aan iedereen die voeldoende de Engelse taal machtig is en die houdt van een snuifje Engelse absurde humor. Surf naar SimonG.org en... enjoy!

09:35 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-02-04

Z van Zillertaler Schürzenjäger

Een aantal jaren geleden hoorde ik bij een skibar op de piste (Schibar Weber in St. Johann in Tirol, voor wie het wat zegt) een Duitstalig nummer dat me wel beviel, goede pop met een prominente pianopartij, deed me een beetje aan Bruce Hornsby denken... Ik bleef luisteren tot het gedaan was en trachtte me voldoende van de tekst in te prenten (het refrein draaide rond iets als "de eerste steen werpen") om het later te kunnen terugvinden.

Dat bleek al bij al niet zo eenvoudig te zijn. Navraag in de lokale platenwinkel leverde niets op. Een paar jaar later dacht ik prijs te hebben toen ik op een CD een liedje met Der Erste Stein vond, maar dat bleek vals alarm te zijn. Door deze "vergissing" ontdekte ik wel een ander boeiend Oosternrijks artiest, Reinhard Fendrich, waarover een andere keer meer. Maar dat fameuze liedje was het dus niet.

Weer een paar jaar later... (Ik ben soms zeer vasthoudend als het erom gaat een stuk muziek terug te vinden) Opnieuw in St. Johann, bij Hervi's, zie ik op een verzamel-CD genaamd "Alpenrock" de bewuste titel. En wat blijkt, deze keer heb ik prijs! Het is een nummer uit 1996 van de ginder zeer bekende Schürzenjäger (betekent zoiets als rokkenjagers). Vele jaren geleden begonnen als de "Volksmusik"-groep Zillertaler Schürzenjäger, en als dusdanig verantwoordelijk voor enkele nummers die je nu nog overal op en rond de pistes en op dansavonden in hotels te horen krijgt. Sinds een aantal jaren is de naam ingekort tot Schürzenjäger en de stijl geëvolueerd naar meer mainstreamn pop (weliswaar in het Duits) van goede kwaliteit. Kan ik af en toe wel eens pruimen.

Zoals je ziet, ik houd van een breed muzikaal spektrum...

20:11 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

More Morse

O ja, vergeten te vermelden: wat denk je dat ik beluister sinds ik terug ben van wintersport? Juist, "Testimony" van Neal Morse natuurlijk (klik hier)! Het was erg genoeg om die twee weken te moeten missen, dus nu is hij terug op de ereplaats (met slechts een kort intermezzo van Steve Hackett's "To Bring the Storms").

08:53 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-02-04

A van Austro-pop en van Ambros

Tijdens mijn wintervakantie in Tirol heb ik toevallig gehoord dat het precies 30 jaar geleden was dat Wolfgang Ambros zijn eerste langspeelplaat uitbracht. In juni 2003 bracht hij zijn 22ste plaat uit. Bij ons zijn deze CDs nauwelijks of niet te vinden, maar tijdens mijn vele Oostenrijkse en Duitse vakanties heb ik toevallig met deze man kennis gemaakt.

Een paar jaar geleden vond ik in een soldenbak zijn toen recentste CD, "Voom Voom Vanilla Camera". Zonder te weten waaraan ik me moest verwachten maar zoals steeds nieuwsgierig naar onbekende muziek heb ik die gekocht. Bij beluistering na mijn thuiskomst bleek dit een knap werkstuk te zijn, vooral klassieke seventies- en eighties-rock met een matig ruige stem, knappe arrangementen en dit alles gezongen in een sappig Oostenrijks Duits accent, ook niet gespeend van humor. Maar zelfs voor wie de teksten niet verstaat de moeite waard. De muziek doet me soms aan Dire Straits denken, en af en toe zijn er ook stijlelementen die de progliefhebber in mij weten te bekoren. Het bijna tien minuten lange titelnummer is sfeervol en knap opgebouwd.

De enige andere CD die ik nog van hem heb is "Verwahrlost aber Frei" uit 1996, ruwweg hetzelfde recept, met vooral in de tweede helft ruigere songs. Interessant is ook dat Ambros in 2000 een CD met Duitse versies van songs van Tom Waits heeft uitgebracht.

En zonder dat je het weet, ken je misschien de grootste hit die Ambros ooit gehad heeft (1976), tenminste als je vaak in Oostenrijk gaat skiën... Die hoor je te pas en te onpas als een soort skiërs-hymne: "Schifaon"...

22:18 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Radio Tirol

Net terug van twee weken wintersport in Oostenrijk: de eerste stralend prachtweer, de tweede heel wat beroerder (wat weer betreft tenminste). Op muzikaal vlak betekent dat een kuur van twee volle weken "Radio Tirol", de lokale Radio2-variante (klik hier om via het internet te beluisteren). Met een dieet van veel klassieke pop en "Volksmusik". Niet meteen het meest verheffende genre, maar het hoort bij de algemene sfeer. En af en toe ontdek je dan toch interessante dingen, lokale pop en rock (die ze daar "Austro-pop" noemen) die bij ons totaal onbekend is. Ik denk dat ik in de komende bijdragen wat zal schrijven over enkele in mijn oren interessante Oostenrijkse en Duitse pop- en rockartiesten. Wordt vervolgd...

14:46 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |