29-04-05

The Watch: Vacuum (2004)

Vandaag zat er een pakje in de post, waar ik al enige tijd ongeduldig zat op te wachten. Ik heb namelijk een paar weken geleden, met enige vertraging, mijn lidmaatschap van onze nationale Prog-Nose nog maar eens met een jaartje verlengd (kan ik ieder rechtgeaard prog-liefhebber aanraden; voor meer gegevens zie hier). Als je een lidgeld van €20.- betaalt, kan je een CD kiezen, zodat je je lidgeld eigenlijk zo goed als recupereert. De vorige beide jaren had ik telkens een CD van Glass Hammer gekozen, waarover ik vroeger al geschreven heb. En vandaag kreeg ik dan eindelijk mijn CD voor dit jaar.

Het gaat om "Vacuum", de recentste CD van de Italiaanse groep "The Watch". Ik was er zeer benieuwd naar, omdat ik hub vorige, "Ghost" uit 2001, zeer goed vond, en de kritieken op deze plaat ook weer zeer positief waren (zie bv. op die van Prog-Nose [9/10] en DPRP [8/10]). Van "Ghost" las ik in een bespreking ooit "dat dit het beste album is dat Genesis nooit maakte", en daar ben ik het volkomen mee eens. De muziek van The Watch lag er volledig in het verlengde van de muziek van Genesis uit de periode van "Foxtrot". En ze was geen slap afkooksel van het grote voorbeeld, neen, het waren volwaardige en originele composities die het hoogst originele idioom verder exploreerden, met alle vertrouwde klanken, zowel in instrumentarium (mellotron, orgel, twaalfsnarige gitaren, baspedalen, en ga zo maar door) als zelfs de zanger, die ongelooflijk als Peter Gabriel klinkt, en ook nog eens dwarsfluit speelt.

Wat kan ik nu zeggen over de nieuweling? Ligt de muziek nog altijd in het verlengde van Genesis begin jaren 70? Zeker. Is het goede muziek? Absoluut! Wordt het dan niet wat eentonig of repetitief? Nee, want ondanks de overduidelijke continuïteit, zit er toch ook evolutie in hun muziek. De plaat klinkt niet alleen productioneel beter dan de voorganger, ook stylistisch zijn er toch nieuwe elementen opgedoken. In sommige nummers duiken zelfs modernere klanken en stijlelementen op, die afwijken van het grote voorbeeld, maar toch in het totale sfeerbeeld passen.

Ik ben intussen aan mijn derde opeenvolgende beluistering toe vanavond, en ik denk dat deze muziek een belangrijkdeel van mijn weekend zal kleuren. Een aanrader!

23:07 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.