29-09-05

Coming soon - Mike Oldfield: Light + Shade (2005)

Mike Oldfield neemt een bijzondere plaats in mijn muzikale hart in. Het is immers dankzij een toevallige kennismaking met een track uit zijn "Incantations" op een vrije radio, lang geleden in 1983, dat mijn liefdesgeschiedenis met symfonische en progressieve rock begonnen is. Bij elk nieuw album ben ik dan ook vol verwachting.

Nu zijn niet al zijn albums meesterwerken, verre van. Maar de man heeft in zijn carrière al heel wat prachtige muziek gemaakt. Te beginnen natuurlijk met het overbekende "Tubular Bells" (1973). Het hoger vermelde "Incantations" (1978) staat begrijperlijkerwijze ook hoog in mijn lijstje. Dan zijn er bv. nog "Crises" (1983) en "The Wind Chimes", het lange instrumentale stuk uit "Islands" (1987). Recenter bevalt ook "Songs from Distant Earth" (1994) me zeer goed.

En deze week kwam dus de nieuweling "Light + Shade" uit, meteen een dubbel-CD. Ik heb hem vandaag gekocht en net naar mijn mp3-speler gecopieerd. De komende dagen zal ik hem met aandacht beluisteren, en zodra ik er me een mening over gevormd heb, krijgen jullie die hier te lezen. Tot dan.

22:43 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-09-05

Pendragon: Believe (2005)

Zoals beloofd volgt hier dan mijn bespreking van het nieuwste album van Pendragon, "Believe". Ik heb het nog maar enkele keren beluisterd, dit zijn dus redelijk frisse eerste indrukken.

Pendragon is een van die groepen die ik al jaren een warm hart toedraag. Zij waren bij die weinigen die in dat absolute dieptepunt voor mijn geliefde prog, midden de jaren tachtig, het genre staande hielden en nieuw leven inbliezen, samen met Marillion en IQ. "The Jewel" (nu verkrijgbaar in een geremasterde versie) was toen een van mijn favoriete LPs. En sinds die tijd ben ik trouw al hun nieuwe studioplaten blijven kopen, al oefenden ze niet alle diezelfde betovering uit als het eerste album.

Wat kan ik nu zeggen over de nieuwste, die verschijnt twintig jaar na hun eersteling? Dat een een goede plaat is? Dat is het zeker. Dat het typische Pendragon is? Absoluut, de liefhebbers zullen aan hun trekken komen. De overwegend melancholische sfeer, de typische sound, akkoorden, zangerige gitaarsolo's en de ietwat zeurderige stem van Nick Barrett, allemaal uiterst herkenbaar. En toch zijn er ook een aantal elementen die we minder gewoon zijn, en die het totaalbeeld komen verrijken. Zo waande ik mij in het begin van de plaat even bij Clannad. Die Keltische invloed heb je ook in het eerste deel van de "epic" van de plaat, "the wishing well", maar hier denk ik eerder aan Enya.

Laten we het even over die "epic" hebben. Echt episch van karakter is hij niet, het is eerder een suite van vier opeenvolgende delen die in elkaar overlopen. Het eerste deeltje, "for your journey", is een opeenvolging wan zweverige synth-akkoorden met een ijle vrouwenstem (het "Enya"-effect) en gesproken tekst. Het tweede deel, "sou' by sou'west", vind ik een van de hoogtepunten van de plaat. Bij het begin klinkt het even als recente Camel en ook verderop soms nog, af en toe is het werkelijk heel mooi en ontroerend. Zo is er ook die prachtige passage op twee klassieke gitaren, een beetje à la Steve Hackett. Na een overgang met akoestische gitaren maken we in het derde deel, "we talked", kennis met een atypische Pendragon, veel meer rock met een stevige gitaar. Op een zeker moment moest ik zelfs heel even aan Aerosmith denken, kan je nagaan... De suite eindigt met "two roads", opnieuw via akoestische gitaren naar een toch wat epische afsluiter.

De rest van de plaat, die een goede 51 minuten duurt, bestaat uit nog vijf nummers waar ook soms nog verrassende passages in voorkomen, zoals eentje die zweemt naar de flamenco. Al bij al een plaat die de moeite waard is, en die bij herhaald beluisteren zeker zal groeien!

23:34 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-09-05

Coming soon: Pendragon: Believe (2005)

Vandaag gekocht, de laatste nieuwe van Pendragon. Reeds op mijn mp3-speler gezet, maar nog niet beluisterd. Hopelijk weldra een bespreking, als de taken van mijn recente vaderschap me daartoe de tijd laten (wat minder evident blijkt dan ik verwacht had...)

23:35 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |